ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ ΗΛΙΑΣ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ

Αθήνα, 26 Μαΐου 2008

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ.Κάρολος Παπούλιας, σήμερα και ώρα 12.00, απένειμε σε ειδική τελετή στο Προεδρικό Μέγαρο, τις παρακάτω τιμητικές διακρίσεις:

Μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Φοίνικος στον:

Paul-Spyros Sarbanes, πρώην Γερουσιαστή των ΗΠΑ.

Ο Paul–Σπύρος Σαρμπάνης γεννήθηκε στην Πολιτεία Maryland των Ηνωμένων Πολιτειών από έλληνες γονείς μετανάστες από τη Λακωνία. Υπηρέτησε επί 40 χρόνια ως εκλεγμένος πολιτικός του Δημοκρατικού Κόμματος, εκ των οποίων 6 ως μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων και 30 ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών. Εργάσθηκε άοκνα για την υποστήριξη των θεμάτων της Ελλάδας και για τη σύσφιξη των σχέσεών της με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Υπήρξε ουσιαστικός σύμβουλος και συνεργάτης όλων των δημοκρατικών προέδρων. Το 2002 ήτο ο εισηγητής του γνωστού ως Sarbanis – Oxley νόμου. Η νομοθεσία αυτή επέβαλε αυστηρές διαδικασίες λειτουργίας στις επιχειρήσεις. Καθ΄ όλη τη μακρότατη σταδιοδρομία του, ο Paul Sarbanis δεν ξέχασε τον τόπο καταγωγής του και την εθνική του κληρονομιά.

Ταξιάρχη του Τάγματος της Τιμής στους:

- Δημήτρη Γλάρο, Ομότιμο Καθηγητή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.

Η διάθεση προσφοράς στο κοινωνικό σύνολο υπήρξε πάντα στάση ζωής για τον κ. Δημήτρη Γλάρο. Και αυτή η προσφορά ήταν μεγάλη, από όλες τις θέσεις που κλήθηκε να το υπηρετήσει. Μερικά μόνο παραδείγματα:

- Ως επιστήμων ερευνητής στην Ιατρική φυσική με τον μετρητή ραδιενέργειας μετά το Τσέρνομπιλ.

– Ως Πανεπιστημιακός Διδάσκαλος που ενέπνεε τους φοιτητές του. – Ως Πρύτανης Περιφερειακού Πανεπιστημίου το οποίο ανέπτυξε και αναβάθμισε σε ένα από τα καλύτερα ευρωπαϊκά.

- Ως Πρόεδρος οργανισμών και ιδρυμάτων στη διάδοση της ελληνικής γλώσσας, την ανάπτυξη των Διαπολιτισμικών Σχέσεων και των Διεθνών Ακαδημαϊκών Σχέσεων ειδικά στο χώρο της Βαλκανικής και της πρώην ΕΣΣΔ.

-Rismag Gordeziani, Καθηγητή Κλασσικής Φιλολογίας και Μοντέρνων Ελληνικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Τυφλίδας.

-Benjamin Hendrickx, Καθηγητή του Τμήματος Ελληνικών και Λατινικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Γιοχάνεσμπουργκ, Πρόεδρος του Ινστιτούτου Αφρο-Ελληνικών Σπουδών και της Εταιρείας Φίλων Καζαντζάκη στη Ν.Αφρική.

-Δρ. Βάσο Καραγιώργη, αρχαιολόγο από την Κύπρο.

Το όνομά του αποτελεί συνώνυμο της Κυπριακής Αρχαιολογίας. Οι δημοσιεύσεις του σε άρθρα και βιβλία καταλαμβάνουν σημαντική θέση στη διεθνή βιβλιογραφία. Διατέλεσε Διευθυντής του Κυπριακού Αρχαιολογικού Μουσείου (1960-1963), Γενικός Διευθυντής Αρχαιοτήτων (1963-1989), Σύμβουλος του Προέδρου Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Βασιλείου (1989), Διευθυντής Ερευνητικής Μονάδας Αρχαιολογίας Πανεπιστημίου Κύπρου (1992-1996). Παραμένει δραστήριος Διευθυντής του Κυπριακού Πολιτιστικού Ιδρύματος Αναστάσιος Γ. Λεβέντης το οποίο έχει να επιδείξει σημαντικό έργο στην ενίσχυση ξένων μουσείων με αρχαία ελληνικά εκθέματα, Εδρών Ελληνικών Σπουδών σε ξένα Πανεπιστήμια και Βιβλιοθήκες, εκδόσεις βιβλίων για την τέχνη και την ιστορία.

-Βλαδίμηρο Παπαδόπουλο,

Διδάκτωρ Νομικών Επιστημών, Υπεύθυνος Τμήματος Εμπορικού Δικαίου Νομικής Σχολής Κρατικού Πανεπιστημίου Αγίας Πετρούπολης και Διευθυντής του Κέντρου Νομικών Εμπειρογνωμόνων της Σχολής. Είναι επίσης, μέλος της Ανώτατης Ομοσπονδίας Δικαστικών. Το 2004, διατέλεσε Επίτιμος συνεργάτης ανώτατης επαγγελματικής εκπαίδευσης της Ρωσικής Ομοσπονδίας, ενώ το 2007 αναγνωρίστηκε, με Προεδρικό Διάταγμα, ως Επιφανής Παράγων επιστήμης της Ρωσικής Ομοσπονδίας.

Ταξιάρχη του Τάγματος του Φοίνικος στους:

-Ιωάννη Αβραμίδη, Γλύπτη.

-Θανάση Βέγγο, ηθοποιό.

Ο Θανάσης Βέγγος είναι ένα σύμβολο. Η παρουσία του συγκινητική εκφράζει ολόκληρες γενιές. Γεννημένος το 1926 στην Αθήνα, περνάει δύσκολα παιδικά χρόνια, καθώς είναι αναγκασμένος να ριχτεί από πολύ νωρίς στο μεροκάματο. Το 1948 εξορίζεται στη Μακρόνησο, όπου και γνωρίζει το Νίκο Κούνδουρο. Μια γνωριμία θα τον οδηγήσει στην πρώτη του εμφάνιση στον Κινηματογράφο, στην ταινία «Μαγική Πόλις», το 1954. Αυτή ήταν και η αφετηρία μιας μακράς πορείας στο καλλιτεχνικό στερέωμα, μέσα από την οποία καθιερώνεται στη συνείδηση του κοινού, με την μεγάλης εκφραστικότητας πηγαία ερμηνεία του, που την χαρακτηρίζει ο αυτοσχεδιασμός και το σουρεαλιστικό χιούμορ. Ο Θανάσης Βέγγος, είναι δημιούργημα της ανάγκης για ρεαλιστική απεικόνιση του νεοέλληνα, στο πλαίσιο της φαρσοκωμωδίας, κινηματογραφικού είδους, που συγκινούσε πλατιά στρώματα του ελληνικού λαού. Ερμηνεύοντας τον άνεργο, τον πολυτεχνίτη και ερημοσπίτη, τον τίμιο και εργατικό, τον αμήχανο και πολυμήχανο, που κάνει κάθε είδους δουλειά για να επιβιώσει, ο ηθοποιός Θανάσης Βέγγος αναπαράστησε στη μεγάλη οθόνη καλύτερα από κάθε άλλον ομότεχνό του τον Έλληνα της εποχής του, τον Έλληνα του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα. Άλλωστε όλες οι γενιές τον λάτρεψαν για την παρουσία του όχι μόνο σαν καλλιτέχνη, αλλά και σαν άνθρωπο, καθώς ο ίδιος μετάγγισε τη ζωή του και τη ζωή των νεοελλήνων μέσα στην Τέχνη.

-Φιόντορ Νικολάγιεβιτς Γιουρτσίχιν, αστροναύτη.

Πιλότος – Αστροναύτης της Rωσικής Ομοσπονδίας. Γιος του Nικόλαου Γιουρτσίχιν και της Mικρούλας Γραμματικοπούλου, με ρίζες από την Tραπεζούντα του Πόντου, γεννήθηκε στο Βατούμι της Γεωργίας. Απόφοιτος του Ινστιτούτου Αεροναυτικής Μόσχας, εργάστηκε ως επικεφαλής επιχειρησιακής μονάδας διαχείρισης του σκάφους «Κοσμοναύτ Γιούρι Γκαγκάριν», ως επικεφαλής πτήσης του προγράμματος «Μιρ-ΝΑΣΑ», και από το 1999 του απονέμεται ο βαθμός του αστροναύτη. Το 2002, πραγματοποίησε την πρώτη του πτήση, ενώ τον Ιούνιο του 2006 διορίστηκε στο πλήρωμα της 15^ης βασικής αποστολής στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.

-Φατίμα Ελόεβα,

Καθηγήτρια Γενικής Γλωσσολογίας με Διδακτορικό στη Νεοελληνική λεξικολογία και υφηγεσία στην Περιγραφή της Ποντιακής διαλέκτου. Το 1985 οργάνωσε το πρώτο στην τότε Σοβιετική Ένωση Τμήμα Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών του οποίου παρέμεινε η μόνη καθηγήτρια έως το 1990. Σήμερα, η κα Ελόεβα αποτελεί την ψυχή του Τμήματος Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών του Κρατικού Πανεπιστημίου Αγίας Πετρούπολης το οποίο απασχολεί προσωπικό 10 ατόμων και θεωρείται από τα καλύτερα του είδους στον κόσμο.

-Βέρα Ζαβιτσιάνου, ηθοποιό.

Γεννήθηκε στην Αθήνα και έκανε τα πρώτα της θεατρικά βήματα στο Θέατρο Τέχνης του Κάρολου Κουν, όπου και πρωτοεμφανίστηκε το 1954 με το έργο του Θόρτον Ουάϊλντερ «Με τα δόντια». Έκτοτε συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο, το Πειραματικό Θέατρο της Πόλης της Μαριέτας Ριάλδη, το Θέατρο Πορεία του Αλέξη Δαμιανού, το θίασο Δημήτρη Χορν, το Ελληνικό Λαϊκό Θέατρο του Μάνου Κατράκη κ.α. Πρωταγωνίστησε σε πολλά θεατρικά έργα που μεταδόθηκαν από το ραδιόφωνο και την τηλεόραση. Έχει συγκροτήσει προσωπικούς θιάσους σε συνεργασία με άλλους πρωταγωνιστές και έχει υπογράψει την σκηνοθεσία έργων για το Εθνικό Θέατρο καθώς επίσης έχει διδάξει σε δραματικές σχολές. Η παρουσία της σε έργα τόσο του κλασσικού όσο και του σύγχρονου ρεπερτορίου πλούτισε την ελληνική δραματουργία και χάρισε στο ελληνικό κοινό υψηλού επιπέδου ερμηνείες. Ερμηνείες, οι οποίες χαρακτηρίστηκαν από μια βαθιά ευαισθησία, ιδιαίτερη προσοχή στη λεπτομέρεια και ευθραυστότητα κατά την υποκριτική των μεγάλων κειμένων.

-Κώστα Μητρόπουλο, σκιτσογράφο.

«Το χιούμορ είναι ίσως ο καλύτερος τρόπος να επιζήσεις», λέει ο Κώστας Μητρόπουλος. Το όνομα του είναι συνώνυμο της Ελληνικής γελοιογραφίας και του σατιρικού λόγου για πάνω από 50 χρόνια και οι γελοιογραφίες του είναι συνυφασμένες με την μεταπολεμική πολιτική ιστορία μας. Τα χρόνια της δικτατορίας τα σκίτσα του ήταν ένα παράθυρο κριτικής και ελπίδας στο ζόφος της εποχής. Έχει πάρει μέρος σε πολλές διεθνείς και ελληνικές γελοιογραφικές εκθέσεις. Το έργο του έχει λάβει πολλές διακρίσεις ενώ το 2000 τιμήθηκε με το βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών. Γελοιογραφίες του υπάρχουν στην Πινακοθήκη των Αθηνών, αλλά και στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον των ΗΠΑ καθώς και στο Μουσείο Γελοιογραφιών στην Βασιλεία της Ελβετίας, ενώ, διεθνή περιοδικά έχουν κατά καιρούς δημοσιεύσει αφιερώματα στην δουλειά του.

Και όπως έλεγε ο Χέρμπερτ Μπλοκ: «Η γελοιογραφία είναι μια ασεβής μορφή έκφρασης, η πιο κατάλληλη για να κρίνει κανείς τους δυνατούς. Αν ο ρόλος ενός ελεύθερου τύπου είναι να ασκεί κριτική στους κυβερνώντες, τότε η γελοιογραφία βρίσκεται στην αιχμή.»

-Ιωάννη Φικιώρη, αθλητή, πρώην Υπουργό.

Πολιτικός με μακρά παρουσία και έργο ο κ. Ιωάννης Φικιώρης υπηρέτησε στον ελληνοαλβανικό πόλεμο, πήρε μέρος στην εθνική αντίσταση και κατά τη δικτατορία διοχέτευε στο εξωτερικό στοιχεία εναντίον της. Κατά τη μεταπολίτευση διατέλεσε Υφυπουργός Οικονομικών και Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας.

Ο Ιωάννης Φικιώρης είναι μέλος του Εθνικού Γυμναστικού Συλλόγου από το 1930, με χρυσά μετάλλια στους δρόμους ταχύτητας κατά την πρώτη συμμετοχή του στους εσωτερικούς αγώνες του τού 1931. Τιμήθηκε με τις διακρίσεις του Συλλόγου «για την εξαίρετο προς τον αθλητισμό και την κοινωνία προσφορά του».

-Βασίλη Χριστοδούλου, σκιτσογράφο.

Θρυλική φυσιογνωμία της ελληνικής γελοιογραφίας, κορυφαίος δημιουργός της κοινωνικής, ηθοπλαστικής αλλά και της πολιτικής γελοιογραφίας. Παραγωγικότατος δημιουργός της μεταπολεμικής εποχής με 120.000 γελοιογραφίες. Είχε εγγραφεί στην Σχολή Καλών Τεχνών αλλά η κήρυξη του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου άλλαξε τα σχέδια του. Πρωτοπόρος για την εποχή του, δημοσιεύει για πρώτη φορά σκίτσα του το 1948 ενώ κατορθώνει να αντικαταστήσει στον ελληνικό τύπο τις δημιουργίες ξένων συναδέλφων με τις πινελιές καθαρά ελληνικών σκιτσογραφικών χαρακτήρων. Κατά τη δικτατορία οι γελοιογραφίες του λοιδόρησαν με καυστικότητα το καθεστώς και αποτέλεσαν αγωνιστικό προσκλητήριο.

-Guy Wagner, Eλληνιστή, Υπεύθυνο σύνταξης του μηνιαίου πολιτιστικού ένθετου Kulturissimo της εφημερίδας Tageblat, βιογράφο του κ.Μίκη Θεοδωράκη.

Χρυσό Σταυρό του Τάγματος της Τιμής στους:

-Σύλβια Αποστολίδου-Ιωαννίδου, αγωνίστρια της Εθνικής Αντίστασης.

Η Σύλβια Αποστολίδου γεννήθηκε στην Αθήνα. Η Κατοχή τη βρίσκει απόφοιτο του Αρσακείου. Εντάσσεται αμέσως στο ΕΑΜ και ύστερα περνάει στο Ζέρβα. Στρατολογείται στην Οργάνωση FORCE 133 και είναι γνωστή με την κωδική ονομασία (ΠΑΜ) PAM. Μπαίνει δυναμικά στο χώρο των αντιστασιακών οργανώσεων. Αναπτύσσει θυελλώδη δράση. Μεταφέρει εκρηκτικά στην χρήση των οποίων ειδικεύεται. Το Φεβρουάριο του ’44 αναλαμβάνει τη διάσωση 4 βρετανών στρατιωτών. Λίγους μήνες αργότερα συλλαμβάνεται και φυλακίζεται από τους Γερμανούς. Παραπέμπεται στο στρατοδικείο και καταδικάζεται σε θάνατο. Την τελευταία στιγμή δεν εκτελείται. Η Σύλβια Αποστολίδου επέστρεψε, με επιστολή της στη βρετανική κυβέρνηση, τα παράσημα με τα οποία μετά τον πόλεμο την είχε τιμήσει, όταν η τελευταία διέταξε την εκτέλεση των ηρώων Καραολή και Δημητρίου στην Κύπρο.

-Χρήστο Βαρτζάκη, αθλητή.

Παράδειγμα ήθους, ευγένειας και αθλητικού πάθους καθώς και πηγή έμπνευσης για τους νεότερους αθλητές, ο κ. Χρήστος Βαρτζάκης είναι ο μακροβιότερος Έλληνας αθλητής εν ζωή. Από το 1928 μέχρι το 2004 αθλούνταν και αγωνιζόταν, έχοντας πολλές διακρίσεις και όλα αυτά μάλιστα κάτω από στερήσεις. Υπήρξε δύο φορές πρώτος Πανελληνιονίκης στο Μαραθώνιο και τρεις φορές τρίτος Βαλκανιονίκης στα πέντε και δέκα χιλιόμετρα. Το 1930 γίνεται μέλος του ιστορικού συλλόγου του Πειραιά, τον Πειραϊκό. Από την ηλικία των 22 ετών γίνεται μέλος της εθνικής ομάδας. Από το 1962, αν και σε προχωρημένη ηλικία, μετέχει σε αγώνες σε μαρτυρικές και ιστορικές πόλεις, όπως το Αρκάδι, το Μεσολόγγι, τα Γιάννενα και το Δίστομο, αλλά και στο εξωτερικό με δικά του έξοδα. Φαινόμενο ακμάδας και αγωνιστικότητας βραβεύεται από Δήμους και φορείς, ενώ προκαλεί ακόμα και επιστημονικό ενδιαφέρον. Το 1988 έτρεξε τον τελευταίο του αγώνα στον μαραθώνιο της Ρόδου σε ηλικία 77 ετών, ενώ το 2004 μετείχε στη μεταφορά της Ολυμπιακής Φλόγας.

-Albert Coerant, παλαίμαχο δημοσιογράφο, οπερατέρ του ‘Πολυτεχνείου’.

Ο Albert Coerant γεννήθηκε στο Άμστερνταμ το 1928. Φοίτησε σε γυμνάσιο κλασσικής κατεύθυνσης και σπούδασε ξένες γλώσσες και νομικά στο Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ. Μετά από τις σπουδές του ταξίδεψε σε πολλές χώρες και επέστρεψε στην Ολλανδία όπου εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε διάφορα έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ.

Κατά την περίοδο της δικτατορίας ο κ. Coerant εργάστηκε ως ανταποκριτής ολλανδικών και βελγικών ΜΜΕ. Ήλθε πολλές φορές σε αντιπαράθεση με το καθεστώς, ενώ τον Μάρτιο του 1973 φυλακίσθηκε από την Αστυνομία, ξυλοκοπήθηκε και απελάθηκε. Το περιστατικό αυτό είχε κάνει το γύρο του κόσμου.

Στη συνέχεια ο κ. Coerant επισκέφθηκε έλληνες εξόριστους στο εξωτερικό όπως τον M. Θεοδωράκη και ταξίδεψε στην Κύπρο όπου συναντήθηκε με τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο. Από εκεί μπόρεσε να εισέλθει κρυφά στην Ελλάδα από όπου άρχισε να στέλνει και πάλι ανταποκρίσεις. Τον Ιούλιο του 1974 συνελήφθη ξανά από την Αστυνομία αλλά αυτή τη φορά δεν χρειάστηκε να φύγει από τη χώρα αφού το καθεστώς την επόμενη μέρα από τη σύλληψή του κατέρρευσε.

Στον κ. Coerant οφείλεται η με κίνδυνο της ζωής του λήψη του μοναδικού κινηματογραφικού ντοκουμέντου από την είσοδο του τανκ στο Πολυτεχνείο τον Νοέμβριο του 1974 που έκανε το γύρο του κόσμου και που ο ολλανδός ανταποκριτής παραχώρησε χωρίς να κρατήσει δικαίωμα στο ελληνικό κοινό.

-Γαβριέλλα Μυλωνοπούλου-Τζαβάρα, αγωνίστρια της Εθνικής Αντίστασης.

Από τα φοιτητικά της χρόνια και καθ’ όλη την διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής υπήρξε συνεργάτιδα της «Οργάνωσης Αντιστάσεως τους Γένους» (Ο.Α.Γ.) που είχε ιδρυθεί με σκοπό την συλλογή πληροφοριών και την μετάδοσή τους στους Συμμάχους αλλά και την εκτέλεση δολιοφθορών όπως η ανατίναξη δεκάδων πολεμικών αεροπλάνων του εχθρού καθώς και η καταβύθιση δύο γερμανικών πλοίων. Έχει δημοσιεύσει πρωτότυπες εργασίες και μελέτες στην Ακαδημία Αθηνών, σε όλα τα ιατροασφαλιστικά συνέδρια και συμπόσια του ΙΚΑ, σε συνέδρια της «εν Αθήναις Ελληνικής Ενδοκρινολογικής Εταιρείας» και σε επιστημονικά περιοδικά.

-Ιωάννη Παλαμιώτη, αθλητή.

Μια προσωπικότητα από την εποχή της αθωότητας του αθλητισμού. Ο Ιωάννης Παλαμιώτης είναι ο μόνος εναπομείνας προπολεμικός Βαλκανιονίκης. Αθλητής στο άλμα τριπλούν αναδείχθηκε, πέντε φορές πανελληνιονίκης. Έχει τρία χρυσά βαλκανικά μετάλλια ενώ ήταν 4^ος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα που διεξήχθη το 1938 στο Παρίσι. Ένα χρόνο αργότερα ήρθε 1^ος στους αγώνες της Κοινοπολιτείας στο Λονδίνο, όπου ήταν και ο πρώτος Έλληνας που πέρασε τα 15 μέτρα. Το πανελλήνιο ρεκόρ που σημείωσε άντεξε για 17 χρόνια. Ο Ιωάννης Παλαμιώτης είναι ένας από τους ήρωες της «αγνής» μυθολογίας του αθλητισμού. Μια μυθολογία με ανθρώπους, που μέσω του Αθλητισμού καλλιεργούσαν τις αρετές της αυτοπειθαρχίας, της αυτοεκτίμησης και της σκληρής προσπάθειας, υπηρετώντας τις πιο σημαντικές αρχές του: την αλληλεγγύη, τον αλληλοσεβασμό, τη συμμετοχή και την ευγενή άμιλλα.

-Αριστοτέλη Σαρρηκώστα, παλαίμαχο φωτογράφο του ‘Πολυτεχνείου’.

Ο Αριστοτέλης Σαρρικώστας ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία το 1961 στο μεγαλύτερο Πρακτορείο Φωτογραφικών Επίκαιρων της εποχής την «Ένωση», όπου ασχολήθηκε με το καθημερινό ρεπορτάζ και διάφορες καμπάνιες σε εφημερίδες και περιοδικά. Ταξιδεύει σ’ όλο τον κόσμο καλύπτοντας γεγονότα που θα σημαδεύουν τον 20 αιώνα. Μαγεύεται από την εμφάνιση της πρώτης του ασπρόμαυρης φωτογραφίας. Από το 1964 έως το 1996 συνεργάστηκε με το Associated Press. Βραβεύεται με διεθνής διακρίσεις για τη δουλειά του αυτή. Είναι ο φωτορεπόρτερ που έζησε τον πόλεμο και που βρέθηκε στο Πολυτεχνείο τη βραδιά της 17^ΗΣ Νοεμβρίου 1973. Με κίνδυνο της ζωής του αποθανάτισε στη φωτογραφική του μηχανή την ηρωική και τραγική σκηνή της εισόδου του τανκ της Δικτατορίας στο Πολυτεχνείο, φωτογραφία που έκανε το γύρο του κόσμου.

Χρυσό Σταυρό του Τάγματος του Φοίνικος στους:

-Χριστόφορο Αλεξανδρίδη, ΕΠΟΠ Δεκανέα (ΠΖ).

Ο ΕΠΟΠ (Επαγγελματίας Οπλίτης) στρατιώτης Χριστόφορος Αλεξανδρίδης, είναι παιδί του ελληνισμού της Διασποράς. Γεννήθηκε το 1984 στο Γιακντάν της Αρμενίας, μια περιοχή με έντονο το ποντιακό στοιχείο. Στα 9 του χρόνια η οικογένεια του επιστρέφει στη μητέρα πατρίδα, όπου και εγκαθίσταται στην Ξάνθη. Στην ηλικία των 13 ετών ασχολείται με τα αθλήματα της Χειροσφαίρισης και της Ελληνορωμαϊκής Πάλης. Εκπληρώνοντας τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις κατατάσσατε ως Επαγγελματίας Οπλίτης στο Πεζικό όπου και υπηρετεί με το βαθμό του Δεκανέα. Ο Χριστόφορος Αλεξανδρίδης το Σάββατο της 28^ης Ιουλίου 2007 θέτοντας τη ζωή του σε άμεσο κίνδυνο, βούτηξε στη θαλάσσια περιοχή του «Αγίου Ιωάννη» του δήμου Αβδήρων του νομού Ξάνθης, ανέσυρε από τη θάλασσα και έσωσε από βέβαιο πνιγμό ιδιώτη, προσφέροντάς του έγκαιρα τις πρώτες βοήθειες, μέχρι τη διακομιδή του στο Γενικό Νομαρχιακό Νοσοκομείο Ξάνθης.

-Αλίκη Βάγια–Κυριακοπούλου, Πρόεδρο ‘Οι Φίλοι του Παιδιού’.

Τελείωσε τις γυμνασιακές της σπουδές στην Αθήνα και στη συνεχεία σπούδασε Γραμματεία Διοίκησης στο Λονδίνο. Εργάσθηκε στη Διοίκηση της Κτηματικής Τράπεζας ως υπεύθυνη του Γραφείου Διοικήσεως για 25 χρόνια. Το 1987 συνταξιοδοτήθηκε και έκτοτε εργάζεται εθελοντικά στο Φιλανθρωπικό Σωματείο «Οι Φίλοι του Παιδιού» ως μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου. Από το 1997 είναι Πρόεδρος του Σωματείου και μέλος του Δ. Συμβουλίου της Ένωσης «Μαζί για το Παιδί».

-Αγγελική Κοτταρίδου, αρχαιολόγο.

Ήταν Οκτώβριος του 1977, όταν αποκαλύφθηκαν οι βασιλικοί τάφοι της Βεργίνας. Μια από τις μεγαλύτερες αρχαιολογικές ανακαλύψεις όλων των εποχών. Μια ανακάλυψη που είχε και κεφαλαιώδη εθνική σημασία: Τεκμηρίωνε με τρόπο αναμφισβήτητο την ελληνικότητα της Μακεδονίας. Συνεργάτης στην ομάδα του αείμνηστου Μανώλη Ανδρόνικου ήταν και η Αγγελική Κοτταρίδη. Πτυχιούχος του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και κάτοχος διδακτορικού διπλώματος της Φιλοσοφικής του Πανεπιστημίου της Κολωνίας, με σπουδές θεατρολογίας, σκηνογραφίας, ιστορίας της τέχνης και ανθρωπολογίας, εντάσσεται το 1977 στην επιστημονική ομάδα του Μανώλη Ανδρόνικου, που πραγματοποιούσε ανασκαφές στην Βεργίνα. Από τότε μέχρι και σήμερα συνεχίζει αδιάκοπα την ανασκαφική και επιστημονική της δραστηριότητα, και πάνω απ΄ όλα την ανάδειξη της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Είναι υπεύθυνη των αρχαιολογικών χώρων Αιγών και Πιερίων και Επικεφαλής της Ελληνικής Αρχαιολογικής Αποστολής στο Κουβέιτ.

-Μαριάννα Λάμπρου, Πρόεδρο Πανελλήνιας Ένωσης Σπανίων Παθήσεων.

Πρόεδρος της «Πανελλήνιας Ένωσης Σπανίων Παθήσεων» (ΠΕΣΠΑ), και της «Ελληνικής Εταιρείας Οζώδους Σκληρύνσεως» (ΕΕΟΣ), αλλά και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του «Ευρωπαϊκού Οργανισμού για τις Σπάνιες Παθήσεις» (EURORDIS). Από το 1994 μέχρι σήμερα, έχει συμμετάσχει σε μια σειρά από ευρωπαϊκά συνέδρια και διεθνή fora, ενώ έχει αποφοιτήσει και από την «Σχολή Εργασιοθεραπείας του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού» του οποίου υπήρξε εθελόντρια.

-Αναστάσιο Μπίλλη, επιχειρηματία.

Έχοντας ζήσει τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια στην περίοδο της κατοχής, στην μετέπειτα πορεία της ζωής του, έχει κάνει πράξεις φιλαλληλίας, αλληλεγγύης και προσφοράς προς τον συνάνθρωπο και δωρεές όπως για το «Νηπιαγωγείο» του Δήμου Καλαμαριάς, την «Στέγη του Σώματος Ελληνίδων Οδηγών», το «Κέντρο Προστασίας Ηλικιωμένων», το «Κέντρο Ορχηστικής Τέχνης Θεσσαλονίκης», το «Κέντρο Ιστορίας Θεσσαλονίκης», τον «Κήπο της ‘‘ΣΤΟΡΓΗΣ’’», την καθιέρωση του θεσμού «Βραβείων συγγραφής ιστορίας ακριτικών νομών», κ.ά. Εκτός των ανωτέρων και άλλων ακόμη δωρεών, έχει καλύψει και μεγάλο μέρος της δαπάνης για την κατασκευή του κτιρίου του «Ιδρύματος Μελετών Χερσονήσου του Αίμου», γνωστό ως Ι.Μ.Χ.Α.

-Βασιλική Παπαδημητρίου, Πρόεδρο του Κέντρου Μέριμνας Οικογένειας και Παιδιού.

Πρόεδρος του αναγνωρισμένου από τον ΟΗΕ ως συνεργαζόμενη οργάνωση, «Κέντρου Μέριμνας Οικογένειας και Παιδιού», μία μη κυβερνητική οργάνωση, με σκοπό την στήριξη της οικογένειας και ατόμων που απειλούνται με κοινωνικό αποκλεισμό, την ανάπτυξη υποβαθμισμένων περιοχών, την επιστημονική έρευνα και την ανάπτυξη τεχνογνωσίας σε θέματα κοινωνικής πολιτικής. Έχει εργασθεί ως Εθνική Αντιπρόσωπος στο Συμβούλιο της Ευρώπης, ως εμπειρογνώμονας στην Επιτροπή της Ε.Ε. για θέματα παιδικής φροντίδας και τρόπων συμφιλίωσης της οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής ενώ από το 1988 μέχρι σήμερα είναι και αντιπρόεδρος της «Συνομοσπονδίας Οικογενειακών Οργανώσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης» (COFACE).

-Αρχιμανδρίτη Γερβάσιο Ραπτόπουλο,

Μάθημα κουράγιου, ελπίδας και ταπεινοφροσύνης προσφέρει εδώ και τριάντα περίπου χρόνια ο αρχιμανδρίτης Γερβάσιος Ραπτόπουλος οργώνοντας τις φυλακές της Ελλάδος και του εξωτερικού. Προσφέρει ρούχα και τρόφιμα και το σημαντικότερο πληρώνει τις μικρές εξαγοράσιμες ποινές άπορων φυλακισμένων με χρήματα που συγκεντρώνει για αυτόν τον σκοπό. Κατά αυτόν τον τρόπο έχει καταφέρει να αποφυλακιστούν μέχρι σήμερα 10.350 Έλληνες και ξένοι φυλακισμένοι που δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα να εξαγοράσουν τις ποινές τους. Για να προωθήσει το έργο του ο φιλάνθρωπος αρχιμανδρίτης ίδρυσε το 1978 την αδελφότητα «Οσία Ξένη-Διακονία Αποφυλακίσεως Απόρων Κρατουμένων και Φυγοποίνων», ενώ ο ίδιος έχει επισκεφθεί φυλακές εκτός από την Ελλάδα, στην Κύπρο, την Αλβανία, το Ισραήλ και την Αίγυπτο. Παρά τα 77 του χρόνια μάλιστα ο «άγιος» των απόρων κρατουμένων συνεχίζει να ταξιδεύει και να σκορπίζει την ελπίδα.

-Νικόλαο Σκαρή, τεχνίτη μαρμάρου.

Ακολουθώντας το επάγγελμα του πατέρα του που ήταν μαρμαρογλύπτης ο Νικόλας Σκαρής έχει αφήσει το στίγμα του σε πολλά έργα και μνημεία που αποτελούν εδώ και αιώνες σύμβολα του ελληνικού πολιτισμού. Ένα από τα πρώτα έργα στα οποία συμμετείχε ως βοηθός ακόμα του πατέρα του υπήρξε η επισκευή μελών των Προπυλαίων το 1939 με τον Αναστάσιο Ορλάνδο. Από τότε δουλεύοντας για την Αρχαιολογική Εταιρεία ο Νικόλαος Σκαρής έχει αναλάβει πολλά και σημαντικά έργα στο Ηρώδειο, στην Ακρόπολη, στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου και στους Δελφούς. Κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής του πορείας δέχθηκε μάλιστα πολλές φορές προτάσεις να εργαστεί για λογαριασμό ξένων εταιρειών στο εξωτερικό. Προτάσεις τις οποίες πάντα απέρριπτε αρνούμενος να εγκαταλείψει την πατρίδα και αποδεικνύοντας ότι όχι μόνο η τέχνη του αλλά και η καρδιά του είναι βαθιά ελληνικές.

-Γεώργιο Στρατσιάνη, παραδοσιακό τεχνίτη πέτρας.

Γεννημένος στην Αγ. Παρασκευή-Κονίτσης Ιωαννίνων το 1937 από οικογένεια μαστόρων, εργάζεται στην τέχνη της πέτρας από τα 17 του χρόνια, γυρίζοντας σχεδόν τη μισή Ελλάδα με τα μπουλούκια των μαστόρων του χωριού. Από το 1986 μέχρι σήμερα εργάζεται στο έργο αναστήλωσης και ανάδειξης της αρχαίας Μεσσήνης και συγκεκριμένα στην αναστήλωση και διαμόρφωση της κρήνης κλεψύδρας, του Ωδείου και των κερκίδων του σταδίου της αρχαίας Μεσσήνης. Ο Στρατσιάνης είναι πατέρας τριών παιδιών, με τους δύο γιους να συνεχίζουν την οικογενειακή παράδοση στην τέχνης της πέτρας.

-Κυριάκο Τσολερίδη, ΕΜΘ Επιλοχία (ΠΖ).

Ο ανθρωπισμός δεν γνωρίζει σύνορα, δεν σταματάει σε φυλές και εθνικότητες. Αυτό ακριβώς απέδειξε στην πράξη ο κ. Τσολερίδης Κυριάκος, εν ενεργεία αλεξιπτωτιστής, στις 23 Ιούνιου 2007, όταν υπηρετούσε ως επικεφαλής ενέδρας στο Φαρμακονήσι. Τη μέρα εκείνη κοντά στο ξημέρωμα ένα πλοιάριο έριξε μια ομάδα λαθρομεταναστών σε απόσταση 50 μέτρων από την ακτή. Ο κ. Τσολερίδης και ο βοηθός του περισυνέλεξαν τους λαθρομετανάστες και ξεκίνησαν για τον χώρο του κεντρικού φυλακίου. Σε κάποιο σημείο της διαδρομής άκουσε μια γυναικεία κραυγή πόνου. Σπεύδοντας προς εκεί διαπίστωσε ότι μία Παλαιστίνια από τους λαθρομετανάστες είχε δαγκωθεί από οχιά. Αμέσως έδεσε το τραύμα και ρούφηξε το αίμα από την πληγή ώστε να αφαιρέσει το δηλητήριο. Στη συνέχεια μετέφερε την τραυματία στην πλάτη του μέχρι το κεντρικό φυλάκιο όπου και έλαβε ολοκληρωμένη ιατρική φροντίδα.-